Overal. Op de randen. In de hoekjes. Op de pomp.
Ik maakte hem schoon. Volledig uit elkaar gehaald. 45 minuten geboend met een tandenborstel.
Twee weken later: weer roze slijm.
Ik googelde het. Blijkt dat "roze slijm" eigenlijk bacteriën zijn (Serratia marcescens). Komt voor in water. Groeit op plastic.
Kan uw kat ziek maken.
Dus ik probeerde een andere fontein. Duurdere. €69.
Zelfde verhaal. Roze slijm. Onmogelijk schoon te houden.
En na 4 maanden stopte de pomp gewoon met werken.
€108 uitgegeven. Twee fonteinen die niet werkten.
Luna dronk er steeds minder uit naarmate ze smeriger werden.
Dus ging ze terug naar haar gewone waterbak.
En ik dacht: "Nou ja, ik heb het geprobeerd."
Maar ik had het verkeerde probleem geprobeerd op te lossen.
Het probleem was niet "stromend water vs stilstaand water."
Het probleem was VEILIG, SCHOON, BACTERIEVRIJ water vs vervuild water.
En plastic fonteinen kunnen dat simpelweg niet bieden.
Waarom niet?
→ Plastic is poreus = bacteriën groeien IN het materiaal zelf, niet alleen erop. Je kunt het niet wegboenen.
→ Plastic lekt chemicaliën = BPA en andere stoffen komen vrij in het water. Katten ruiken dit en vermijden het.
→ Plastic gaat kapot = pompen falen na 6-12 maanden. Je koopt steeds opnieuw.
→ Plastic houdt geur vast = de "plastic geur" maakt dat katten het water vermijden.
Ik was zo gefocust op "een fontein kopen" dat ik niet besefte dat PLASTIC fonteinen deel van het probleem zijn, niet de oplossing.
En de huisdierenbedrijven weten dit.
Ze blijven plastic fonteinen maken omdat:
- Ze goedkoop zijn om te produceren (meer winst)
- Ze kapot gaan na een jaar (repeat business)
- De meeste eigenaren het verschil niet kennen
Maar dierenklinieken gebruiken NOOIT plastic.
Wij gebruiken roestvrij staal. Altijd.
Waarom?
Omdat het het ENIGE materiaal is dat:
- Bacteriegroei voorkomt (99.9% antibacterieel van nature)
- Geen chemicaliën lekt
- Jarenlang meegaat zonder degradatie
- Echt hygiënisch schoon te maken is
- Geen geur of smaak afgeeft die katten afstoot